زمزمه یی

غزل شکست ،زگلخانه ی ترانه ی من

هجوم تلخ سکوت است چشم خانه ی من

جرَقه های تن من به آسمان رسید

تگرگ وسوسه بارید، در جوانه ی من

سپیده جان!دل انگیز ِ آرزو هایم

بخوان زدهکده ، از ماه آشیانه ی من

گسست تار تغزل ، طنین زمزمه هام

وسیع روشن رویای شاعرانه ی من

بهانه گیردلم، قطره قطره میبارد

کبود مرثیه های غم و زبانه ی من

ترا ببوسم و گریم برات روشنی جان!

به گاه بارش مهرت فراز خانه ی من

به لحظه هاییکه پوشد ترا زنی تنها

و گوشواره بسازد زعاشقانه ی من  

برای کودک شهر و دیار زیبایم

ببر صدای مرا ، نوحه ی شبانه ی من

زدست سبز خدا، جان من ستاره! ببر

صفا به خاک پریشان ِ آشیانه ی من

زکوچه های گذرگاه عشق و یاری و مهر

ببر حریر تمنای مادرانه ی  من 

از آستان ملایک ، زطعم سیب بهشت 

ببر به خانه ی من عشق جاودانه ی من

 ناديه فضل