توفان شوق
صالحه وهاب واصل
یارب نگاری ده مرا کین جان به قـربــانش کنــم
بوسم لبش بوسم تنش وین دیـــده حیــرانش کنـــم
از شبنم گل قطره هـای آب بـــر چینـــم بــــه لب
یک یک به رخسارش بـریــزانم گل افشا نش کنم
از آسمان استــــاره هــا واز فلک مـــاه و قمــــر
ریزم بـــه پـــایـش عالــم جان را به فرمانش کنم
آغوش را بستــر کنــم صد بیقــــراری سر کنـــم
از خود برونش سـازم و بیتـابِ حــرمانش کنــــم
از شهــرمستی آورم رنگ غـــزل درواژه هـــــا
هر واژه را بر چیـــده از لب زیب دامــانش کنـم
از خنده های انگبیـن شهــد مـــلاحت بــــر کنـــم
وقت سخن در لابــــــلای واژه پنهـــــانش کنــــم
اشک خوشی را از حضورش بند در مژگان کنم
وقت سجــــود مقـــدمش از شوق تــــو فانش کنم
از شمع جان روشن کنم شــام وصالش کلبــــه ام
پروانه سان سوزم بدورش جـــان بقربــانش کنـم
«واهب» اگر لطف حضور یار بـارد بــر ســرم
باقیست از عمرم هرآنچه نقـــد فــــرمانش کنـــم
25-04-2011
هالند
.............
ثمر انتظار
چو موج سـرخوش مستم خـروش کارمنست
زهــــرچه بود گسستم غــــم تــو یــار منست
بلنــــد کرده ام از پیــچ و تاب زنــدگی ســــر
که سجدۀ رهت امیـد بــــاربــــار منسست
نه جـــام خــــواهم ، ساغر نه بــاده و مستی
که یک نگــــاه ز چشم تو صد خمـــارمنست
تپیـــده میـــروم هرســــوبه جستجوی دلــــم
که خـانـــۀ صنــم خــــوب ودلشکـــارمنست
جمـــاعتی بـــه یقین مُهـــربرجبیــن زده اند
که درجنــون تــــودیـــوانگی شعــــارمنست
رقیــب تهمــتی زدبــــرمن ازتقلــب وصـــل
ندیــــد کیــــن ثمـــرعمـــــرِانتظــــار منست
ز خویش رفتــــه ام ازلـــــذتی که داده دمی
نگـــارمــــاه جبینی کــه در کنـــــارمنســت
تپش به سینــۀ من کم نمی شـــــود«واهِـب»
وصــــال یـــارقـــــرار دل فگـــــارمنســت
22-01-2011
