|
بازهم جمهوری های کیله* نوشته خواکین ویلیالوبوس Joaquín Villalobos، از چهره های مقاومت سابق السلوادور و مشاور کنونی حل مناقشات بین المللی روزنامه الپایس El País مینگارد: امریکای مرکزی یکی از مناطق بی ثبات امریکای لاتین به شمار میرود. آرامش دهه 1990 این امیدواری را مژده میداد که بالآخره سیستم های با ثبات دموکراتیک در آن جا پدید خواهد شد. ولی تقلب در انتخابات نیکاراگوا در سال قبل و کودتای اخیر در هاندوراس مفکوره برگشت به جمهوری های کیله را دوباره زنده می سازد. همزمان سیل از دالر های جنایتکارانه مواد مخدره از ایالات متحده امریکا از یکسو و ایدئولوژی نفتی ـ دالری ونزویلا از سوی دیگر به دولت های بسیار ضعیف منطقه سرازیر می شود. گروه اول همدستان خود را خریداری میکند و تجارت مواد مخدره را گسترش میدهد و گروه دوم به خرید متحدین سیاسی پرداخته و وحدت کشور ها را برهم میزنند. هم اولی و هم دومی در جهت ویرانسازی نهاد ها در حرکت اند. در هاندوراس، در نتیجه افزایش نفوذ ونزویلا وضعیت به حالت بحرانی رسید. از اثر تعارضات گسترده در میان سیستم حزبی، شهروندان کشور به دسته بندی ها تقسیم شدند. در نتیجه، رییس جمهور مانویل سیلایا Manuel Zelaya توسط اردو و با توافق کانگرس، دادگاه عالی و تمام احزاب سیاسی از جمله حزب رییس جمهور ساقط گردید. « هاندوراس را مناقشه جئوپولتیکی فرا گرفت که بر فراز امریکای لاتین در گردش است. و آز چاویز به سوی کلمبیا، پیرو، ارجنتاین و بولیویا دامن می گسترد. (...)» ترس نزدیکی سیلایا، رییس جمهور سرنگون شده هاندوراس با دگروال چاویز سبب شد که طبقه سیاسی آنکشور به کودتا به حیث عنعنه دیرینه، تمسک جوید. جامعه جهانی باید توجه داشته باشد که سیاست های اقتدارگرایانه بولیویا، اکوادور، نیکاراگوا و ونزویلا به عامل تحریک کننده برای نیرو های محافظه کار و سنتریست منطقه مبدل شده است. ایدئولوژی قطبی سازی چاویز، کشور های منطقه را، که همزمان با خطر جنایتکاران پرقدرت مواجه اند، تضعیف میکند. امریکای لاتین شاید به دژ سازمانهای جنایتکار مبدل شود و به مافیا و تروریستان پناهندگی دهد. « بهتر این بود که از امریکای مرکزی یک جمهوری ساخته می شد، ولی دو سده پیش، بریتانیایی ها و امریکایی ها همه تلاش ها را انجام دادند تا در این منطقه جمهوری کیله حکمفرما گردد. آنها بدان طریق توانستند بر کانال پانامه کنترول داشته باشند. اکنون دولت های منطقه به اندازه یی ضعیف اند که حتا توانایی دفاع از خویش را نداشته و کسانی مثل چاپو گوسمن سالار مواد مخدره یا چاویز دیکتاتور نفتی میتوانند آنها را خریداری کنند. * واژه جمهوری کیله برای کشور های امریکای لاتین به کار گرفته می شود که عدم ثبات سیاسی آن در وابستگی به تولید محدود زراعت می باشد. این واژه را اولین بار نویسنده امریکایی O. Henry به کار برد. اکنون این واژه کمی تغییر کرده و به کشور های اطلاق می شود که دارای حکومت های وابسته، اقتصاد ویران، قروض بزرگ خارجی، فساد، رشوه ستانی و فقر مدهش مانند افغانستان در قاره آسیا دارند. دیدگاه
|
