آهنگ بيــــــــــــــــــــداري

لحظـه ها بي نور و زندان مي شود

آفــــــــــــــــتاب تيره تابان مي شود

روز ها آهنگ بيــــــــــــــــــــداري ما

شب شرنگ لطف شيطان مي شود

بي چراغ و جاده و ديو ســـــــــــــيه

بر دلم دلهره دربان مي شـــــــــــود

تا تعارف مي شـــــــــــود از نورصبـح

اخـــــــــتران محتاج مهمان مي شود

حکمت ســـــــــــردي هجرت را ببين

کز جدايي ســـينه سوزان مي شود

..........

عابر خســـــــــــــته زباروت، ز راه مي آيد

مردي از ملک من از شــــــهر تباه مي آيد

بقچه ســــنگين و پر از بار غم و درد نفاق

بهر اعـــــــــــــدام به صد دار نگاه مي آيد

بر سرکوچـــــهء غربت چســـــان دم گيرد

دسـت خالي و پر از حســـــرت آه مي آيد

بهر اين عابر آواره ســـــــــــــخاوت را بين

 که شب و روز سـياه پشت سياه مي آيد

1385/2/8

..................

تنهایی

در نگاهم جـــــاده پيـچ و خم گرفت

سـايه ي تنــــــهايي را همدم گرفت

توشهء راه و ســــــــفرها غصه شد

از خوشـــــي هاي جهان دل کم گرفت

هر قدم نامهرباني خــــــــنده کرد

شـــــــادکامي را زما پيـهم گرفت

خيره گشـــــــــته ديدگان آفتاب

از سياهي آســـــــمان را غم گرفت

13/2/1385

.......................

قصهء شبهای پرخون را مســـــــافر قصه کرد

غصه های دور گردون را مســـــافر قصه کرد 

با غزل با شـــــــــــهد پیوند داد حرفش را بسی

هم دوبیتی های موزون را مســــــافرقصه کرد 

شعر ها در وصف شبهای وطن پیوســــته گفت

لحظه های خوب و گلگون را مسـافرقصه کرد 

از( شمالی) تا( کشم) گل گفت و بلبل گریه کرد

اشک های رود جیحون را مســـــافر قصه کرد  

غصــــه غربت نیاورد بر دل و بر روی خویش

از جدایی، عشــــق افزون را مسافر قصه کرد