|
"امریکا به طالبان پول میدهد"
دموکراسی ناو : 12 نومبر 2009
برگردان : از یوسف آرینت
(آرام راستن) ژورنالیست پژوهشگر و نویسنده
کتاب " مردیکه امریکا را به جنگ کشانید".
زندگی، حادثه جوئی و اندیشه های احمد چلابی"
در این اواخر داستان " امریکا به طالبان پول
میدهد" را در صفحه اصلی مجله " دی نیشن" به
بحث میگیرد
خوان گونزالز، گوینده دموکراسی ناو:
سفیر ایالات متحده در کابل از اعزام شمار
بیشتر نظامیان برای نبرد در افغانستان، واشگتن
را بر حذر میدارد ، (آغای کارل آیکنبیری) دو
نامه طی یک هفت به واشنگن فرستاده و ودر آن از
کارآمدی نظامیان در درگیری های افغانستان تا
زمانیکه مسائل فساد در دولت و پیچیدگی های
داخل آن حل نشود، ترید نشان داده است.
در گزارش تازه که در مجله "دی نیشن" از (آرام
راستن) " چگونه ایالات متحده طالبان را یاری
پولی میکند" پرداخته میشود. آرام راستین این
مسئله را پیگیری میکند که کارمندان سیویل
پیمان کار در ارتش آمریکا به گروپهای مخالف
پول میپردازند تا راه های عبور کارونهای
تدارکاتی از حمله آنها مصئون باشد. این شیوه
که حمایت طالبان را بخرند مسئله مخفی نیست.
یک مقام نظاامی ایالات متحده در کابل به(
راستین ) گفته است که ده فیصد از بودجه
لوژیستیکی به دست طالبان میرسد.
این بمعنی آن است که ملیونها دالر از بودجه
لوژیستیکی نیروهای نظامی امریکا که در مجموع
2.2 ملیارد دالر است، به گروهای مخالف تعلق
میگیرد.
متن مصاحبه:
مصاحبه کننده : امی گودمن و خوان گونزالز
گویندگان ( تلویزیون دموکراسی ناو)
امی گود من:
یافته های شما چه گونه بوده است، که ایالات
متحده طالبان را از نگاه مالی کمک میکند؟
آرام راستن
: باور نکردنی
است. واضح است امریکا نیاز دارد تا مراکز
نظامی اش را فعال نگه دارد. اینها مراکز
پراگنده و فعال برای ادامه نبرد در سراسر
افغانستان است. این مراکز باید تأمین شوند.
شیوه اکمالات نظامی با استفاده از کامیونهای
بزرگ است که به پیمانکاران سیویل تعلق دارد که
( ترانسپورت کشور مهمان) نامیده میشود. به این
معنی است که صاحبان کامیونها افغان اند و
بوسیله آفغانها رانندگی میشود. آنها همه انواع
بارها را اسلحه، مهمات، خواربار، همه چیز را
به همه جا انتقال میدهند. انها ( ارتش امریکا)
قرارداد های کلان را با پیمان کاران بسته اند
ولی خودشان ازکاروانها حمایه نمیکنند. با این
تعریف که آنها (کاروانها)از مناطق صعب العبور
میگذرند که تحت کنترول قوماندانهای جنگی،
طالبان وجنگجویان است. کمپنی های پیمانکار به
نوعی با طالبان، جنگسالاران و جنگجویان محل
کنار می آیند و در برابر مصئونیت انتقال به
آنها پول میپردازند. پولهای کلان، ده و به
باور بسیاری ها بالاتر از ده در صد از بودجه
انتقالات به این شیوه به جیب طالبان ، سران
قبائل ریخته میشود. در واقعیت امریکا نمیداند
که آن پولها به چه کسانی پرداخته میشود.
صاحبان کمپنی ها فقط میدانند که آنها به
آدمهای ناباب پول میدهند. مسئله با همین حیرت
انگیزی پایان می یابد واز عهده آنها هیچ کاری
برنمیآید.
خوان گونزالزمیپرسد:
نوشته تحلیلی شما وارد نکات تاریک ساختار
کمپنی ها میشود. به کمپنی های که در آن مسائلی
دخیل اند که اشاره شده است و بسیاری از آن
کمپنی ها به وسیله افرادی ازخویشاوندان کسانی
مدیریت میشود که شامل حلقه همکاران بلند پایه
دولت کرزی اند.آیا بطور مثال میتوانید از
کمپنی " وطن ریسک " و " ان سی ال هولدینگ "گفتنی
داشته باشید؟
آرام راستن:
بلی این کار اصلی من بود که باید میکردم.
رابطه پارتی بازی ها، کروپشن، معاملات مخفی،
قراردادهای امنیت و لوژستیک را روشن بسازم.
از آن جائیکه شمار بیشتری حاضر شدند حرف بزنند
این مسئله بزرگ شد.
"وطن ریسک" یک کمپنی غیر معمول است که بوسیله
دو برادر (برادران پوپل) مدیریت میشود. آن دو
از اقوام رئیس جمهور کشوراند. آنها در ایالات
متحده به عنوان مجرمین جنائی قاچاق هیروئین
تحت پیگرد بودند. یکی از این دو برادر در
(2001) مترجم و درحقیقت سخنگوئی طالبان بود.
این زمان در اینجا (افغانستان) این دو برادر
بزرگترین و نان وآب دارترین و مهمترین و بزرگ
ترین کمپنی محافظتی ( وطن ریسک) را مدیریت
میکنند. آن دو به سببی به این کمپنی کنترول
دارند که با حلقات بالائی قوماندانان رابطه
های نزدیک دارند.
امی گودمن
: میتوانید بما
بگوئید که در کجا به تهیه این مقاله اقدام
کردید؟ شما به آدمهای مثل احمد راتب پوپل
اشاره کردید، درآن کنفرانس خبری 29 اکتوبر
2001 چه اتفاقی پیش آمد؟
آرام
راستن : این خیلی بامزه است، در 29 اکتوبر
2001 یک کنفرانس خبری بود که در آن ایالات
متحده کمپاین ضد طالبان را براه انداخت. در آن
زمان طالبان سفیری در پاکستان داشتند که گویا
به نمایندگی طالبان سخن میگفت. سخنگو ومترجم
آقایی بود که به انگلیسی گپ میزد و خیلی از
دیگران متمایز بود. یک چشم اش با پینه ای بسته
، یک بازویش قطع با ریش غلو و پُرپشت ودستار
سیاه . ایشان احمد راتب پوپل بودند. حالا ریش
اش را از ته تیغ زده است و آدم دیگری به نظر
میخورد ولی، آن پینه را هنوز روی چشم دارد. او
حالا یک بزنسمن (بارزگان) بین المللی است نه
آن مترجم طالبان آن زمان. او از اقوام رئیس
جمهور کرزی است. این جاست که هرکسی امنیت راه
میخواهد باید به این کمپنی پول بدهد و از جاده
مهم (کابل قندهار) به سلامت عبور کند.آنها بر
قطارها و ترافیک جاده نظارت دارند.
خوان گونزالز
: از کمپنی
دیگری که اسم بردید (ان سی آل هولدینگ) نام
دارد وبوسیله پسر وزیر دفاع مدیریت میشود و یک
قرارداد 380 ملیون دالری دارد. ولی وزیر دفاع
ادعا میکند که از کار و قرارداد پسرش اطلاعی
ندارد.
آرام راستن
: من این را از
او میپذیرم، این خیلی جالب است. همه میداند
که اسم پسر حامد وردک، و نام پدرش رحیم وردک
است. در زمان مبارزه با شورویها از رهبران
مجاهد بود. ایالات متحده با او کار میکرد،
رحیم وردک با" میلت بیردن" یک مامور بلند پایه
سی آی ای که در آن زمان مدیر مرکز اسلام آباد
بود، کار میکرد. این همکارسابق ما اسم شان در
کتاب " چارلی ویلسن، وار" آمده است.
به هر صورت این پسر جنرال از آنجا آغاز میکند
که یک امریکائی است، یک امریکائی افغان. او
این کمپنی را در سال پیش ایجاد اودر سال 2009
یک قرار داد 380 ملیون دالری را از امریکائی
ها به غرض انتقال اموال آنها به اطراف کشور
گرفت که واقعاً قرارداد خیلی سود آور است.
امی گودمن:
کسیکه در امریکا به مدرسه رفت ، در 1977 از
دانشگاه جوج تاون فارغ شد، بورسیه رود آیلند
داشت بعد شامل اطاق فکری ( امریکن انترپرایز
انستتیوت) شد.
آرام
راستن : کاملاً درست است. او خیلی امریکائی
است ، او زیاد افغان است، او بسیار پسر وزیر
دفاع است. واضحاً ، وزارت دفاع کلید کار است.
جائیکه بیشترین منابع امریکائی را جذب میکند.
جائیکه گویا ارتشیان افغانستان آموزش می بینند
و وزات دفاع نگاه بیشتر روی آن دارد و
نیروهای امنیتی زیر نظارت وزیر دفاع است. به
این سبب وزارت دفاع از اهمیت ویژه برخوردار
است.
جالب این است، زمانیکه من مسائل را با وزیر
مطرح کردم، او تعجب کرد. وقتیکه من از کلیت
برایش گفتم با حیرت نگاه میکرد، که چگونه پسرش
این قرار داد را بدست آورده است، گویا باورش
نمیشد که قرارداد با آن حجم و گُندگی باشد.
امی گودمن
: بازهم از
قراردادها؟
آرام
راستن : کمپنی دیگر بنام (هوست نیشن ترکنگ).
امی کودمن
: حجم قرارداد؟
آرام راستن :
این کمپنی ششمین
است که از 2.2 ملیارد دالر 360 ملیون نصیب اش
شده است . اآن هم به قوم رئیس جمهور تعلق
میگیرد.
خوان گونزالز
: واضحاً بخشی
از این درامدها به وارلاردها (قوماندانهای
جنگی) و طالبان میرسد.؟
آرام راستن
: من منبع خیلی
خوب دارم که این مطلب را برایم اظهار داشت و
مرا بواقعیتها باورمند ساخت، که بخشی چربی از
پول به رهبران مبارزین میرسد تا آنها عبور
مطمئن اموال را تضمین کنند.
خوان گونزالز
: شما اشاره
کردید که شماری از افسران ارتش امریکا اذهان
داشتند که از موضع آکاه اند و از آن متأثرند،
میتوانید چیزی بگوئید؟
آرام راستین
: بلی، (داوید
هایت) قوماندان بریگاد سوم فرقه سوم کوهی که
مسئول نظارت بر ذخائر مربوط نیروهای مستقر در
ولایت وردک است و بخشی از جاده 1 ( جاده کابل
– قندهار) از کنار آنها میگذرد، در زمینه از
او پرسیدم. او گفت که از چگونگی آن مطلع است و
از وضع موجود منزجر است " چیزیکه هست، هست".
آنها میدانند که اوضاع چنین است. آنها
میدانند که طرف های قرارداد امریکا به این
شکل بزنس شان را راه میبرند. آنها میدانند که
در این فرصت کاری از دشت شان برنمی آبد.
افغانها از این وضع خیلی ناراحت اند. یک مقام
بلند پایه امنیتی افغانستان برای من خاطرنشان
کرد که سعی کرد این مطلب را بصورت خصوصی با
امریکائی ها و با مقامات ارتشی امریکا جمع و
جور کند و آنها را مطلع سازد، ولی کار زیادی
کرده نشد.
امی گودمن:
هفته گذشته
پرزدنت اوباما به حامد کرزی تأکید کرد که با
کروپشن در کشورش مبارزه کند. در کنفرانس رسانه
ای با ( جیم لرر) در هفته پیش رئیس جمهور کرزی
گفت که او تلاش کرده است کروپشن را ریشه کن
کند. او اضافه کرد که پولهای خارجی اسباب آن
است.
کرزی گفت " ما هم آگاه ایم که کروپشن (فساد در
دولت) چیز بدی است که در افغانستان تازه گی
دارد و با ورود پولهای کلان وارد افغانستان
شد. کمبود شفافیت و تحفه دادن قراردادها، فساد
کسترده در پیاده کردن پروژه ها. سازمانهای بین
المللی این قصور را با ما قسمت میکند، و این
چیزی است که ما با هم میتوانیم درست اش کنیم.
وزنه بدوش ما می افتد در جائی که این اتفاق
پیش آمده است."
امی گودمن :
این هم گفته های پرزدنت حامد کرزی. جواب شما
چیست؟
آرام راستن:
او نکته جالب را مطرح میکند. این پولهای بین
المللی است و بخش زیاد آن پول امریکا. این 2.2
ملیارد دالر پارچه کلان درآمد سرانه افغانستان
است. در واقع افغانستان چندان درامدی
ندارد.این پولهای خارجی است که به افغانستان
می آید.
تلاشهای تازه از جانب مراجع بررسی ایالات
متحده در زمینه های راه برد قراردادها و رشوه
ستانی گرفته شده است. دوسیه هایی از رشوه
ستانی و رشوه دادن در محاکم امریکاه موجود
است. ولی، تا این زمان در زمینه کار زیادی
کرده نشده است. واقعاً او (کرزی) نکات مهمی را
پیش کشیده. مسئله را طوری مطرح میکند که هی "
به من نگاه نکنید، به آنها نگاه کنید".
خوان گونزالز
: آیا این یک
واقعیت نیست که، اگر کمپنی ها رشوه و سهمی را
نپردازند، در آن صورت ارتش (امریکا) خود باید
از کاروان ها حمایت و دفاع بکند تا اموال به
مقصد برسد . به این معنی که نیروهای امریکا
بیشتر آسیب خواهند دید. پس این یک راهی است که
نظامیان امریکا از صدمات بیشتر جنگ در امان
میمانند؟
آرام راستن
: این درست است.
ولی این یک راه عاقلانه نیست که جنگی را به
این صورت پیش برد.
امی گود من
: من میخواهم
برای یک لحظه به داستان برادران پوپل از اقوام
کرزی برگردم. زمانی سخن گو بود و امروز بزنسمن.
شما میگوئید که اینجا در امریکا او مجرم
شناخته شده بود. جرمش چه بوده است قاچاق
هروئین؟
آرام
راستین : بلی، درست است قاچاق بیش از یک کیلو
هروئین. در سال 1996 یا 97. و یکبارهم در سال
1989زندانی شد. اسناد محکمه نشان میدهد هر دو
برادردر سال 1997 آزاد شدند. هر دو پیشآمد این
جا در نیویارک اتفاق افتاد که واقعه خیلی
جالب است . گوئی در یک بازار مکاره واقعی این
دونفر این دو کرکتر عجیب وغریب در این جنگ
خیلی خیلی ثروتمند میشوند.
امی گودمن : تا یک هفته دیگر منتظر تصامیم
پرزدنت اوباما خواهیم بود. آرام راستن! از
اینکه با ما بودید از شما تشگر. |
